Prywatny Ośrodek Terapii Uzależnień

Te trudne warunki zmuszają do szukania i uczenia się szczególnych sposobów postępowania, które pomagają przetrwać w okresie dzieciństwa, ale w dorosłym życiu mocno i destrukcyjnie rzutują na codzienne funkcjonowanie, dokonywanie wyborów i nawiązywanie bliskich relacji z innymi ludźmi.
DDA są ofiarami choroby własnych rodziców i swoim życiem niejednokrotnie dają świadectwo ludzkiej wytrzymałości i siły.

SYNDROM DOROSŁEGO DZIECKA ALKOHOLIKA

Nierozwiązane problemy z dzieciństwa często skutkują w dorosłym życiu wieloma trudnościami i poczuciem dyskomfortu życiowego, składającego się na syndrom Dorosłego Dziecka Alkoholika:

w sferze emocjonalnej – rozstrojenie życia uczuciowego, tłumienie emocji, częsta zmienność nastrojów, odczuwanie silnych lęków, niekontrolowane wybuchy złości, nadwrażliwość na zranienia, zapadanie się w apatię, nieadekwatne do sytuacji obwinianie się, poczucie stałego zagrożenia nawet wtedy, kiedy nic złego się nie dzieje;
w sferze motywacyjnej – mała wiara w siebie i w swoje możliwości, poczucie niższej wartości, stawianie sobie często zbyt dużych wymagań, mocne liczenie się z opinią innych, wycofywanie się by nie narażać się na ewentualną porażkę, uleganie bezlitosnej samoocenie, wyparcie własnych potrzeb;
w sferze somatycznej – trudności z zasypianiem, koszmary nocne, zaburzenia łaknienia (brak apetytu lub nadmierne objadanie się), tendencje do zaburzeń psychosomatycznych (nerwice, depresje, wrzody układu pokarmowego, choroby serca i układu krążenia itp.);
w sferze społecznej – przejawianie postawy nieufności i dystansu wobec ludzi, poczucie osamotnienia i niezrozumienia, izolowanie się, trudności w nawiązywaniu satysfakcjonujących i bliskich związków, nieakceptowanie własnej płciowości, zaburzony obraz kobiety i mężczyzny, problemy seksualne, tendencje do zachowań impulsywnych i agresywnych, ale także bierność, uleganie innym i wycofywanie się z własnych potrzeb i pragnień;
w sferze duchowej – brak jednoznacznego systemu wartości, nie przestrzeganie norm społecznych, nieufność wobec autorytetów, przy jednoczesnej silnej potrzebie ich posiadania, niepewność co do własnej roli w rodzinie, problemy religijne.

CEL TERAPII

Celem terapii jest pokierowanie człowieka na własną życiową drogę poprzez przepracowanie z nim traumatycznych doświadczeń i zamrożonych uczuć z okresu dzieciństwa.
Uporanie się z przeszłością pozwoli spojrzeć na swoje życie z nadzieją, że może toczyć się ono spokojniej i radośniej. Odchodzenie od utartych schematów spostrzegania i traktowania siebie oraz świata pomoże w tworzeniu nowej pozytywnej psychologicznie pozycji życiowej, opartej na bliskości i satysfakcjonujących relacjach z innymi ludźmi.

CELE SZCZEGÓŁOWE TERAPII
kształtowanie adekwatnej samooceny
rozwijaniu umiejętności interpersonalnych w kontakcie z innymi ludźmi
budowanie głębokich relacji opartych na bliskości i zaufaniu
uczenie się rozpoznawania i konstruktywnego wyrażania uczuć wobec siebie i innych ludzi
efektywniejsze radzenie sobie z sytuacjami trudnymi i stresującymi
odreagowanie nagromadzonych przeżyć i traumatycznych doświadczeń
uczenie się konstruktywnego rozwiązywania konfliktów
budowanie poczucia własnej wartości poprzez świadomość swoich mocnych stron i ograniczeń
udzielanie sobie wzajemnego wsparcia w grupie.
zmiana realiów życiowych (np. zabezpieczenie się przed przemocą w domu, rozpoczęcie dalszej edukacji, podjęcie pracy, itp.)

Zadania ukierunkowane są na pracę dotyczącą: psychoedukacji na temat choroby alkoholowej i jej wpływu na funkcjonowanie całej rodziny oraz psychoterapii problemów osobistych.

PLANOWANE REZULTATY TERAPII
Większa świadomość i głębsze poznanie siebie
lepsze radzenie sobie z własnymi emocjami, szczególnie uczuciem smutku i lęku
wzmocnienie poczucia własnej wartości i wiary w swoje możliwości
większa akceptacja swojej płciowości i wizerunku zewnętrznego
zwiększenie umiejętności w zakresie nawiązywania kontaktów interpersonalnych
pogłębienie umiejętności wyrażania i radzenia sobie z uczuciami
zwiększenie świadomości swoich potrzeb i pragnień
większa odwaga w prowadzaniu zmian w swoje życie
skrystalizowanie hierarchii własnych wartości oraz systemu norm, służących kierowaniu się w życiu.